Martin Bucer, Reformasyon d\u00f6neminin \u00f6nemli \u015fahsiyetlerinden biriydi. Bucer 1491 y\u0131l\u0131nda do\u011fmu\u015f ve 28 \u015eubat 1551 y\u0131l\u0131nda vefat etmi\u015ftir. Bucer\u2019in, Protestan Hristiyanl\u0131\u011f\u0131na etkisi son derece b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Hem tarihsel bir fig\u00fcr olarak hem de etkileyici bir ki\u015fi olarak bir\u00e7ok ki\u015finin hayat\u0131na dokunmu\u015ftur.<\/p>\n
Bucer, Strazburg\u2019da ya\u015f\u0131yordu ve dolay\u0131s\u0131yla Jean Calvin\u2019in yak\u0131n bir dostuydu fakat aralar\u0131ndaki fark Bucer\u2019in ek\u00fcmenik birli\u011fi sa\u011flamadaki yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131yd\u0131. Calvin, Roma Katolik ve Anabaptist \u00f6\u011fretileri tehlikeli buldu\u011fu i\u00e7in s\u0131n\u0131rlar\u0131 kat\u0131 bir \u015fekilde \u00e7izmi\u015f olsa da Bucer daha \u00e7ok kapsay\u0131c\u0131 ve kucaklay\u0131c\u0131 olmaya gayret etmekteydi. Muhtemelen Bucer\u2019i etkileyen \u015feylerden birisi, o hen\u00fcz Katolik iken etkisi alt\u0131nda kald\u0131\u011f\u0131 Erasmus\u2019tu. Dolay\u0131s\u0131yla a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ilahiyata de\u011fil, daha \u00e7ok insan ili\u015fkilerine vermeyi tercih etmi\u015fti.[1]<\/a><\/p>\n Bucer, ayn\u0131 zamanda rahip olarak evlenmeye karar vererek o d\u00f6nem i\u00e7in \u00e7ok radikal bir ad\u0131m atm\u0131\u015f ve di\u011fer rahipleri de bu \u015fekilde etkilemi\u015ftir. Normalde Roma Katolik etkisinde kalm\u0131\u015f olan baz\u0131 Protestan din adamlar\u0131 hala vicdanen evlenmeye yeterince s\u0131cak bakamazken, Bucer bu \u00f6nyarg\u0131y\u0131 y\u0131k\u0131p evlenmi\u015ftir.<\/p>\n Arabulucu Olarak Bucer<\/strong><\/p>\n Bunun yan\u0131 s\u0131ra Bucer, Martin Luther ile Huldrych Zwingli aras\u0131ndaki tart\u0131\u015fmada da arabulucu olmaya \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015f ancak ba\u015far\u0131l\u0131 olamam\u0131\u015ft\u0131r. \u015e\u00f6yle ki Martin Luther (ve g\u00fcn\u00fcm\u00fczdeki di\u011fer t\u00fcm L\u00fcteryenler) Rabbin Sofras\u0131 sakramenti s\u0131ras\u0131nda Mesih\u2019in Ruhu\u2019nun ekmek ve \u015farab\u0131n \u00fcst\u00fcnden ve alt\u0131ndan ge\u00e7ti\u011fine inanarak, \u0130sa\u2019n\u0131n ger\u00e7ekten de o ekmekte ve \u015farapta oldu\u011funa inanmaktad\u0131rlar. Elbette bu, Roma Katolik Kilisesinin \u00f6\u011fretti\u011fi gibi \u00f6zd\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm (transubstantia<\/em>) de\u011fil, consubstantia<\/em>\u2019d\u0131r. Roma Katolik Kilisesi, kutsanm\u0131\u015f olan ekme\u011fin ve \u015farab\u0131n ger\u00e7ekten de Mesih\u2019in bedeni ve ger\u00e7ek manada Mesih\u2019in kan\u0131 oldu\u011funa inanmaktad\u0131rlar. Luther b\u00f6yle bir \u015feye inanm\u0131yordu ancak fikir olarak bir benzerlik s\u00f6z konusuydu.<\/p>\n Rabbin Sofras\u0131 veya Efkaristiya sakramenti konusunda, Zwingli ba\u015fta olmakla farkl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnen baz\u0131 ilahiyat\u00e7\u0131lar, Luther\u2019in \u00f6\u011fretilerine kat\u0131lmad\u0131klar\u0131n\u0131 dile getirdiler ve 1529 y\u0131l\u0131nda Marburg\u2019da toplanmaya karar verdiler.[2]<\/a> Bu toplant\u0131n\u0131n amac\u0131 orta yolu bulup Protestan birli\u011fi sa\u011flamakt\u0131 ancak hi\u00e7bir \u015fey umuldu\u011fu gibi gitmedi. Luther, Zwingli\u2019ye kar\u015f\u0131 \u00f6ylesine \u00f6fkelendi ki toplant\u0131 sonunda Zwingli Luther\u2019e elini uzatt\u0131\u011f\u0131nda, Luther onun elini s\u0131kmad\u0131 ve Zwingli\u2019yi karde\u015f olarak g\u00f6rmedi\u011fini dile getirdi. Luther\u2019in fevrili\u011finden olsa gerek Zwingli ve di\u011fer Protestanlar, toplant\u0131dan \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131k i\u00e7erisinde ayr\u0131ld\u0131lar. Bu olay\u0131n ard\u0131ndan Luther \u201cSakrament des Leibes and Blutes Christi wider die Schwarmgeister\u201d isimli bir eser de yazarak, Zwingli ba\u015fta olmak \u00fczere onun gibi d\u00fc\u015f\u00fcnenleri fanatik ilan etmi\u015ftir. Toplant\u0131 s\u0131ras\u0131nda ve sonras\u0131nda ise Bucer, bir \u015fekilde bu iki Reformcuyu bar\u0131\u015ft\u0131rmaya ve sakinle\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131r ancak sonu\u00e7 ba\u015far\u0131s\u0131z olmu\u015ftur.<\/p>\n Hesseli Philip ve \u00c7oke\u015flilik<\/strong><\/p>\n Bucer, arabuluculuk sevdas\u0131 ahlaki ikilemlerde de kendisini g\u00f6stermi\u015ftir. Protestanl\u0131\u011f\u0131n s\u0131k\u0131 destek\u00e7isi olan I.Philip, kendisine ikinci e\u015f almak istedi ancak kilise buna izin vermedi. Philip bir yolunu aray\u0131p bulmaya \u00e7al\u0131\u015fsa da \u00e7\u0131k\u0131\u015f yolu bulunmuyordu. Fakat tam her \u015fey bitmek \u00fczereyken Martin Bucer geldi ve ikinci e\u015fi almas\u0131nda bir sak\u0131nca olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 dile getirdi. Hem kilise hem de akademi \u015fa\u015fk\u0131nd\u0131! Ancak Bucer, Eski Antla\u015fma\u2019y\u0131 \u00f6rnek g\u00f6stererek b\u00f6yle bir tercihin normal olabilece\u011fini dile getirdi.[3]<\/a> B\u00f6yle bir eylemi savunmak \u00e7ok radikal bir karar olsa da Bucer yine pragmatizm yetene\u011fini kullanarak, yine bir orta yol bulmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Schirrmacher\u2019e g\u00f6re, Bucer teke\u015flili\u011fi ger\u00e7ekten de savunuyordu fakat Philip\u2019in \u00e7oke\u015flili\u011fine izin vermemesi durumunda Philip\u2019in gidip zina edece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnerek buna izin verdi. Sonu\u00e7ta kendi kar\u0131s\u0131yla birlikte olmas\u0131, gidip daha bir s\u00fcr\u00fc farkl\u0131 kad\u0131nla birlikte olmas\u0131ndan daha iyiydi.[4]<\/a><\/p>\n \u00d6\u011fretileri<\/strong><\/p>\n \u00d6\u011freti bak\u0131m\u0131ndan Bucer, t\u0131pk\u0131 di\u011fer Reformcular gibi inan\u0131yordu. Rabbin Sofras\u0131 konusunda Luther\u2019den farkl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp, Calvin\u2019in g\u00f6r\u00fc\u015flerini kabul etmi\u015fti. Bunun haricinde kurtulu\u015f, Kutsal Yaz\u0131lar, vaftiz ve di\u011fer konularda tam bir ortodoks (mezhepsel olarak de\u011fil) idi.<\/p>\n Hristiyanl\u0131k tarihine damga vurmu\u015f olan bu ilahiyat\u00e7\u0131 \/ past\u00f6r, biz Hristiyanlara bir ger\u00e7e\u011fi an\u0131msat\u0131yor: herkes hata yapar ve m\u00fckemmel insan yoktur. Tarih boyunca sevip sayd\u0131\u011f\u0131m\u0131z, de\u011fer verdi\u011fimiz bir\u00e7ok tarihsel ki\u015filik \u00f6zel ya\u015famlar\u0131nda veya bazen \u00f6\u011fretilerinde ciddi hatalar, yanl\u0131\u015flar yapm\u0131\u015flard\u0131r. Ne var ki bunlar, o ki\u015filerin k\u00f6t\u00fc oldu\u011funu de\u011fil, yaln\u0131zca birer insan olduklar\u0131n\u0131 bizlere an\u0131msatmal\u0131d\u0131r. Evet, sevip de\u011fer verdi\u011fimiz kimselerin olmas\u0131 g\u00fczel, ancak onlar\u0131 \u0130sa Mesih kadar y\u00fcceltmemeli ve k\u00f6r\u00fc k\u00f6r\u00fcne izlememeliyiz. \u00d6v\u00fclmesi ve y\u00fcceltilmesi gereken tek ki\u015fi Rabbimiz Mesih \u0130sa\u2019d\u0131r.<\/p>\n Sevgiyle kal\u0131n.<\/p>\n [1]<\/a> Dickens, AG (1974), The German Nation and Martin Luther, London: Edward Arnold, ISBN 0-7131-5700-3.<\/p>\n [2]<\/a> Britannica, The Editors of Encyclopaedia. “Colloquy of Marburg”. Encyclopedia Britannica, 24 Sep. 2022, https:\/\/www.britannica.com\/event\/Colloquy-of-Marburg. Accessed 28 February 2023.<\/p>\n